தினமும் மனந்திரும்புதல் ஏன் அவசியம்?

மனந்திரும்புதல் ஒரு தொடக்கம், முடிவு அல்ல

பலர் தாங்கள் முதன்முதலில் மனந்திரும்பிய நாளை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் வேதாகமம் மனந்திரும்புதலை ஒருமுறை நடக்கும் காரியமாக அல்ல, தொடர்ந்து நடக்க வேண்டிய இருதய நிலையாக காட்டுகிறது.

\"நம்முடைய பாவங்களை நாம் அறிக்கையிட்டால், அவர் பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து, சகல அநீதியையும் நீக்கி நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கு உண்மையும் நீதியும் உள்ளவராயிருக்கிறார்.\" — 1 யோவான் 1:9

இது ஏற்கனவே இரட்சிக்கப்பட்ட விசுவாசிகளுக்கு எழுதப்பட்டது. ஆகவே தொடர்ந்து அறிக்கை செய்வது பலவீனம் அல்ல, ஆரோக்கியமான விசுவாச வாழ்க்கை.

அறிக்கை நிறுத்தும்போது என்ன நடக்கும்

அறிக்கை செய்யாத பாவம் மறைந்துவிடாது; அது படிப்படியாக கனமாகி மறைந்து போகும். சிறிய தவறுகள் - கடுமையான வார்த்தை, பொய், மன கசப்பு - தேவனுக்கும் நமக்கும் இடையே சுவர் எழுப்பும்.

• அறிக்கையிடாத பாவம் பரிசுத்த ஆவியின் திருத்தத்தை உணரவிடாமல் செய்யும்.
• மறைந்த குற்ற உணர்வு எரிச்சலாகவும் ஆவிக்குரிய வறட்சியாகவும் வெளிப்படும்.
• சிறிய தவறுகள் கவனிக்கப்படாமல் பெரிய பழக்கமாக மாறும்.

ஒவ்வொரு காலையும் புதிய இரக்கம்

எரேமியா தீர்க்கதரிசி இருண்ட காலத்திலும் ஒரு நம்பிக்கையைக் கண்டார் - தேவனுடைய இரக்கம் தீர்ந்துபோகாது, ஒவ்வொரு காலையிலும் புதிதாக இருக்கும்.

\"கர்த்தருடைய கிருபையினால் நாம் நிர்மூலமாகவில்லை, அவருடைய இரக்கங்கள் ஒழிந்துபோகாதவைகள்; அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகளா யிருக்கிறது.\" — புலம்பல் 3:22-23

தூத்துக்குடி குடும்பங்களுக்கு எளிய பழக்கம்

தினசரி மனந்திரும்புதலுக்கு பெரிய உணர்ச்சி தேவையில்லை. தூங்குவதற்கு முன் சில நிமிடங்கள் நாளை திரும்பிப் பார்த்து, குறிப்பிட்ட தவறுகளை அறிக்கையிட்டு, விசுவாசத்தால் மன்னிப்பைப் பெறுங்கள்.

• ஒவ்வொரு இரவும் இரண்டு மூன்று நிமிடங்கள் அமைதியாக யோசியுங்கள்.
• பொதுவான மன்னிப்பு அல்ல, குறிப்பிட்ட தவறுகளை அறிக்கையிடுங்கள்.
• உணர்வுக்காக காத்திராமல், விசுவாசத்தால் மன்னிப்பைப் பெறுங்கள்.

தாவீது தன் பெரிய தவறுக்குப் பின் சுத்த இருதயத்தை மட்டும் அல்ல, தொடர்ந்து புதுப்பிக்கப்படும் நிலையான ஆவியையும் கேட்டார். அதே ஜெபம் இன்று தூத்துக்குடியில் ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் கிடைக்கும்.

குற்ற உணர்வும் தேவ துக்கமும் வேறுபாடு

தினசரி மனந்திரும்புதல் நிலையான குற்ற உணர்வில் வாழ்வது என்று தவறாக புரிந்துகொள்ளப்படலாம். ஆனால் வேதாகமம் இரண்டு வேறுபட்ட உணர்வுகளை காட்டுகிறது - உலகப்பிரகார துக்கம் தண்டனையில் முடிவடையும், தேவ துக்கமோ மனந்திரும்புதலுக்கும் ஜீவனுக்கும் வழிநடத்தும். பவுல் இதை தெளிவாக வேறுபடுத்துகிறார் - தேவனுடைய பிரகாரமான துக்கம் மனந்திரும்புதலை உண்டாக்கும், உலகப்பிரகாரமான துக்கமோ மரணத்தை உண்டாக்கும்.

ஆரோக்கியமான மனந்திரும்புதலின் அடையாளம்

சரியான தினசரி மனந்திரும்புதல் அறிக்கைக்குப் பின் ஆறுதலையும் தேவனுக்கு அருகாமையையும் தரும், அதிக குற்ற உணர்வை அல்ல. அறிக்கை செய்த பின்பும் தொடர்ந்து கனமாக உணர்ந்தால், அது கிருபைக்கு பதிலாக குற்ற உணர்வு ஆளுகை செய்கிறதோ என பரிசோதிக்க வேண்டும். தேவன் அறிக்கையை தண்டனைக்காக அல்ல, மீட்புக்காகவே கொடுத்திருக்கிறார். கிறிஸ்துவின் பலியால் ஏற்கனவே மூடப்பட்ட பாவங்களுக்காக மீண்டும் மீண்டும் தண்டிக்கப்பட வேண்டியதில்லை.

தினசரி அறிக்கையை குடும்ப பழக்கமாக்குதல்

தூத்துக்குடியில் சில குடும்பங்கள் இரவு உணவுக்குப் பின் ஒரு சிறிய நேரத்தை ஒதுக்கி, ஒவ்வொருவரும் அன்று செய்த ஒரு தவறை மனதளவில் தேவனிடம் அறிக்கையிட்டு, குடும்பமாக ஒரு சிறிய ஜெபத்துடன் நாளை முடிக்கின்றனர். இது பிள்ளைகளுக்கு தவறு செய்வது பயங்கரமான ரகசியமல்ல, தேவனிடம் நேர்மையாக கொண்டு வரக்கூடிய ஒரு சாதாரண காரியம் என்பதை கற்றுக்கொடுக்கிறது.

மன்னிப்பை நம்புவது உணர்வை நம்புவதை விட முக்கியம்

சில நேரங்களில் அறிக்கை செய்த பின்பும் மன்னிக்கப்பட்ட உணர்வு உடனடியாக வராமல் இருக்கலாம். அப்போது உணர்வை அல்ல, தேவனுடைய வார்த்தையை நம்ப வேண்டும். 1 யோவான் 1:9 உணர்வை அடிப்படையாக வைக்கவில்லை, தேவனுடைய உண்மையையும் நீதியையும் அடிப்படையாக வைக்கிறது. இந்த உறுதியான நம்பிக்கை தூத்துக்குடி விசுவாசிகளை குற்ற உணர்வின் சுழற்சியிலிருந்து விடுவிக்கும்.

பிள்ளைகளுக்கு சிறு வயதிலேயே கற்றுக்கொடுத்தல்

மாலையில் தினசரி தவறுகளை தேவனிடம் சொல்லும் சிறிய பழக்கத்தை வளர்த்த குடும்பங்களின் பிள்ளைகள், பாவத்தை பற்றி ஆரோக்கியமான புரிதலுடன் வளர்கிறார்கள். அறிக்கை வெட்கக்கேடானது அல்ல, சாதாரணமானது என கற்றுக்கொடுக்கும்போது, பிள்ளைகள் தவறுகளை மறைக்காமல் வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வர கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

இன்னும் சந்தேகம் உள்ளதா?

எங்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலம் மட்டும் எழுதுங்கள்: anselmajohn2020@gmail.com. முடிந்த அளவு பதிலளிப்போம்.