சங்கீதம் 63: காலை ஜெபத்தில் தாகமுள்ள ஆத்துமா

சங்கீதம் 63 என்றால் என்ன? ஒரு காலை ஜெப ஆய்வு

சங்கீதங்களின் புத்தகம் என்பது மனித உணர்ச்சிகள், உண்மையான நேர்மை மற்றும் ஆழ்ந்த விசுவாசம் ஆகியவற்றின் புதையல் ஆகும், இவை அனைத்தும் கடவுளை நோக்கியே உள்ளன. அதன் பல ரத்தினங்களில், சங்கீதம் 63 குறிப்பாக ஆன்மீக ஏக்கத்தின் சக்திவாய்ந்த வெளிப்பாடாக தனித்து நிற்கிறது, இது காலை ஜெபத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானது. யூதேயாவின் வனாந்தரத்தில் இருந்தபோது ராஜா தாவீதால் எழுதப்பட்ட இந்த சங்கீதம் ஒரு வரலாற்றுப் பதிவு மட்டுமல்ல; மிகவும் வறண்ட சூழ்நிலைகளிலும் நமது ஆத்துமாக்கள் கடவுளுக்காக எவ்வாறு ஏங்கலாம் மற்றும் அவர் பிரசன்னமாக இருப்பதைக் கண்டறியலாம் என்பதற்கான காலமற்ற வரைபடம்.

இயேசுவே வழியான ஜெபதோட்டத்தில், கடவுளுடன் நாளைத் தொடங்குவதன் முக்கியத்துவத்தை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம். எங்களது அதிகாலை 4:00 மணி ஆன்லைன் ஜெபம் மற்றும் இரவு 10:30 மணி இளைஞர் ஜெபம் ஆகியவை அவருடைய முகத்தைத் தேடுவதற்கான அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நேரங்கள். சங்கீதம் 63 ஒரு புதிய நாளின் விடியலில் சர்வ வல்லமையுள்ளவருடன் இணைவதற்கான இந்த விருப்பத்துடன் ஆழமாக எதிரொலிக்கிறது.

சங்கீதம் 63 ஏன் \"தாகமுள்ள ஆத்துமாவின் ஜெபம்\" என்று அழைக்கப்படுகிறது?

தாவீது சங்கீதத்தை ஒரு கவர்ச்சிகரமான உருவகத்துடன் தொடங்குகிறார்: \"தேவனே, நீர் என் தேவன்; அதிகாலமே உம்மைத் தேடுகிறேன்; வறண்டதும் கொஞ்சமும் இல்லாததுமான நிலத்திலே என் ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்து ஊற்றுகிறது.\" (சங்கீதம் 63:1). இது ஒரு சாதாரண விருப்பம் அல்ல; இது ஒரு ஆழ்ந்த, உள்ளுணர்வுத் தேவை. மழைக்காகப் போராடும் வறண்ட நிலத்தின் உருவகம், தெய்வீக ஆதரவை முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பதை உணர்ந்த ஒரு ஆத்துமாவின் நிலையைச் சரியாகப் படம்பிடிக்கிறது. நமது பரபரப்பான வாழ்க்கையில், குறிப்பாக தூத்துக்குடியில் உள்ள கீளாமணிக்கோட்டை எங்கள் ஜெபதோட்டத்தில் நாங்கள் ஊழியம் செய்யும் இளைஞர்களுக்கு, ஆன்மீக ரீதியாக வறண்டு போவது எளிது. அன்றாட வேலைகளில் நாம் சிக்கிக் கொள்கிறோம், கடவுளுக்கான நமது பசி குறையக்கூடும். சங்கீதம் 63 அந்த அடிப்படைத் தாகத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

இந்தத் தாகம் பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல, ஆனால் ஆன்மீக ஆரோக்கியத்தின் அடையாளம். இது நமது ஆன்மீக உணர்வுகள் உயிருடன் இருப்பதையும், தெய்வீக போஷணைக்கான அவற்றின் தேவையையும் அறிந்திருப்பதையும் குறிக்கிறது. நமது உடல்களுக்கு உயிர்வாழ தண்ணீர் தேவைப்படுவது போல, நமது ஆத்துமாக்களுக்கு கடவுளின் பிரசன்னம், அவருடைய வார்த்தை மற்றும் அவருடைய ஆவி உண்மையாக வாழத் தேவை. இந்த ஏக்கம் தான் அவரை earnest ஆகத் தேடவும், அது எங்கள் ஆன்லைன் ஜெப நேரமாக இருந்தாலும் அல்லது தனிப்பட்ட பக்தியாக இருந்தாலும், எங்கள் காலை ஜெப நேரத்தை முன்னுரிமையாக மாற்ற நம்மைத் தூண்டுகிறது.

\"உமது வல்லமையையும் மகிமையையும் கண்டதுபோல\" என்று தாவீது எதைக் குறிப்பிடுகிறார்?

தாவீது மேலும் கூறுகிறார், \"உமது பரிசுத்த ஸ்தலத்திலும் உமது வல்லமையையும் மகிமையையும் கண்டதுபோல, உம்மைத் தரிசிக்கவும் விரும்புகிறேன்.\" (சங்கீதம் 63:2). வனாந்தரத்தில் கூட, பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் (ஆலயத்தில்) கடவுளின் பிரசன்னத்தைப் பற்றிய தாவீதின் நினைவுகளும் அனுபவமும் அவருடைய தற்போதைய தேடலுக்கு எரிபொருளாக அமைகின்றன. அவர் கடவுளின் கடந்தகால விசுவாசத்தையும், அவருடைய வல்லமையான செயல்களையும், அவருடைய மகிமையான குணத்தையும் நினைவுகூருகிறார். இது நமக்கு மிக முக்கியமானது. நாம் கடினமான காலங்களை எதிர்கொள்ளும்போது, ​​அல்லது நமது ஆன்மீக ஆர்வம் குறைவாகத் தோன்றும்போது, ​​கடவுளின் கடந்தகால ஆசீர்வாதங்களையும், நம் வாழ்விலும் அவருடைய மக்களுடைய வரலாற்றிலும் அவர் செய்த தலையீடுகளையும் நாம் நினைவுபடுத்தலாம். ஏசாயா 62:6-ன் படி வழிநடத்தப்படும் 24x7 கார்மல் ஜெபக் காவல், கடவுளின் வல்லமையையும் மகிமையையும் தொடர்ந்து காணும் சான்றாகும், இடைவிடாமல் ஜெபிக்கிறது.

கடவுளின் வல்லமையையும் மகிமையையும் காண்பது பெரிய காட்சிகளுக்கு மட்டும் அல்ல. அது தூத்துக்குடி மீது உதிக்கும் சூரிய உதயத்திலும், ஒரு மலரின் சிக்கலான வடிவமைப்பிலும், பதில் கிடைத்த ஜெபத்திலும், புரிந்துகொள்ள முடியாத அமைதியிலும் உள்ளது. அது படைப்பு மற்றும் மீட்பின் செயல்களில் உள்ளது. தாவீதின் அனுபவம், புனிதமான இடங்களில் மட்டுமல்ல, எல்லா வாழ்க்கையிலும், குறிப்பாக அவருடைய வார்த்தையில், அவருடைய குணம் வெளிப்படுத்தப்படும் இடங்களில் கடவுளின் மகிமையைத் தேட நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

கடவுளின் \"கிருபை ஜீவனைப் பார்க்கிலும் மேலானது\" என்பது என்ன அர்த்தம்?

இந்த சங்கீதம் புகழ்பெற்ற முறையில் கூறுகிறது: \"உமது கிருபை ஜீவனைப் பார்க்கிலும் மேலானது; என் உதடுகள் உம்மைத் துதிக்கும்.\" (சங்கீதம் 63:3). இது ஒரு ஆழ்ந்த கூற்று. ஆபத்து மற்றும் கடினமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொண்ட தாவீது, கடவுளின் அன்பு வாழ்க்கையை விட மேலானது, மேலும் நீடித்தது என்று அறிவிக்கிறார். இது யோவான் 3:16 இல் காணப்படும் இறுதி உண்மையை எதிரொலிக்கிறது: \"தேவன், தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, அவரைத் தந்தருளி, இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தார்.\" கடவுளின் அன்பு வெறுமனே ஒரு உணர்ச்சி அல்ல; அது ஒரு செயலில் உள்ள, தியாகமான மற்றும் நித்தியமான சக்தி, இது நமக்கு வெறும் இருப்பை விட மேலானதை வழங்குகிறது. இது நிறைவான வாழ்வையும், மீட்பையும், அவரோடுள்ள உறவையும் வழங்குகிறது, இது எல்லா உலகப் பொக்கிஷங்களையும் விட மேலானது.

நமது சமூகத்தில் உள்ள தமிழ் கிறிஸ்தவ குடும்பங்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும், இந்த உண்மையை புரிந்துகொள்வது அடிப்படையானது. கடவுளின் அன்பு நமது விசுவாசத்தின் அடித்தளம். இதுவே எங்கள் மாதாந்திர உபவாச ஜெபம் மற்றும் மாலை 5:00 மணி ஞாயிறு ஜெபக் கூட்டங்களைத் தூண்டுகிறது. வாழ்க்கை சவாலாகத் தோன்றும்போது, ​​அவருடைய அன்பு எந்தவொரு சூழ்நிலையையும் விட, வாழ்க்கையை விடவும் மேலானது என்பதை நினைவில் கொள்வது, கண்ணோட்டத்தையும் நீடித்த நம்பிக்கையையும் தருகிறது.

\"என் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம்\" துதிப்பது என்றால் என்ன?

தாவீதின் தீர்மானம் தெளிவாக உள்ளது: \"என் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் உம்மைத் துதிப்பேன்; உம்முடைய நாமத்தினாலே என் கைகளை உயர்த்துவேன்.\" (சங்கீதம் 63:4). இது ஒரு தற்காலிக உணர்ச்சி அல்ல, மாறாக வாழ்நாள் முழுவதும் அர்ப்பணிப்பு. வனாந்தர அனுபவம், அவருடைய ஆவியைக் நசுக்குவதற்குப் பதிலாக, கடவுளைத் துதிக்கும் அவருடைய உறுதியை உறுதிப்படுத்தியது. நமது வாழ்க்கையும், தொடர்ச்சியான ஆராதனை மற்றும் துதியின் செயலாக இருக்க வேண்டும். இதன் பொருள், மகிழ்ச்சி மற்றும் பதில் கிடைத்த ஜெபங்களின் தருணங்களில் மட்டுமல்ல, சோதனைகளிலும் கடவுளின் நன்மையை அங்கீகரிப்பது. கைகளை உயர்த்துவது என்பது சரணடைதல், நம்பிக்கை மற்றும் ஆராதனையின் ஒரு சைகை.

இந்த வாழ்நாள் துதி என்பது நாங்கள் எங்கள் அனைத்து ஊழிய நடவடிக்கைகளிலும் ஊக்குவிக்கும் ஒன்று. அதிகாலை ஜெபங்கள் முதல் இளைஞர் கூட்டங்கள் வரை, கடவுளைத் தொடர்ந்து துதித்து மகிமைப்படுத்தும் இதயங்களை வளர்ப்பதே குறிக்கோள், அவருடைய பிரசன்னத்தில் காணப்படும் மகிழ்ச்சியையும் சமாதானத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது. இது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் விசுவாசத்தை ஒருங்கிணைப்பதாகும்.

கடவுளின் பிரசன்னத்தில் நாம் எப்படி \"விருந்து\" உண்ணலாம்?

இந்த சங்கீதம் ஒரு அழகான உருவகத்துடன் முடிவடைகிறது: \"என் ஆத்துமா கொழுத்த அப்பத்தைப் புசித்ததுபோல அமர்ந்து, என் வாய் மகிழ்ந்திருக்கப் பிரியமான உதடுகளால் உம்மைத் துதிக்கும்.\" (சங்கீதம் 63:5). இது உடல் ரீதியான உணவைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக கடவுளின் பிரசன்னத்தில் காணப்படும் ஆழ்ந்த திருப்தி மற்றும் ஊட்டச்சத்தைப் பற்றியது. நாம் அவரை உண்மையாகத் தேடும்போது, ​​உலக இன்பங்கள் ஒருபோதும் வழங்க முடியாத செழுமையை நமது ஆத்துமாக்கள் அனுபவிக்கின்றன. இது ஒரு ஆன்மீக விருந்து, அவருடைய தோழமையில் ஒரு மகிழ்ச்சி.

இந்த விருந்தை நாம் எப்படி அனுபவிக்கிறோம்? அவருடைய வார்த்தையில் நம்மை மூழ்கடிப்பதன் மூலமும், உண்மையான ஜெபத்தில் ஈடுபடுவதன் மூலமும், மற்ற விசுவாசிகளுடன் ஐக்கியத்தில் பங்கேற்பதன் மூலமும், அவருடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதன் மூலமும். இந்த பக்தியின் செயல்களில் தான் நாம் கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்து பார்க்கிறோம் (சங்கீதம் 34:8). எங்கள் 24/7 ஜெபக் காவல் அவருடைய பிரசன்னத்தில் இருக்க, அவருடைய வாக்குத்தத்தங்களில் விருந்து உண்ண ஒரு தொடர்ச்சியான வாய்ப்பாகும்.

சங்கீதம் 63-ல் கடவுளின் உதவியின் உறுதிமொழி

இந்த சங்கீதம் ஒரு சக்திவாய்ந்த உறுதிமொழியுடன் முடிவடைகிறது: \"தேவரீர் என் துணையாயிருந்தீர்; உம்முடைய செட்டைகளின் நிழலிலே மகிழ்ந்து பாடுவேன். என் ஆத்துமா உம்மைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறது; உம்முடைய வலதுகரம் என்னைத் தாங்குகிறது.\" (சங்கீதம் 63:7-8). தாவீது கடவுளின் கடந்தகால உதவியை நினைவுகூருகிறார், அவருடைய பாதுகாப்பின் கீழ் தற்போதைய பாதுகாப்பைக் காண்கிறார் ('செட்டைகளின் நிழல்'), மற்றும் எதிர்கால மகிழ்ச்சியை எதிர்பார்க்கிறார். அவருடைய ஆத்துமா கடவுளைப் பற்றிக்கொள்கிறது, மேலும் கடவுளின் வலது கரம் (வல்லமை மற்றும் அதிகாரத்தின் சின்னம்) அவரைத் தாங்குகிறது என்பதை அவர் அறிவார்.

இது ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் இறுதி வாக்குறுதி. நாம் எந்த வனாந்தரத்தில் நம்மைக் கண்டாலும் - அது தனிப்பட்ட போராட்டங்களாக இருந்தாலும், சமூக சவால்களாக இருந்தாலும், அல்லது ஆன்மீக வறட்சியாக இருந்தாலும் - கடவுள் நமது உதவியாளர். அவர் புகலிடத்தையும் வலிமையையும் வழங்குகிறார். அவருடைய அரவணைப்பில் நாம் உண்மையான பாதுகாப்பையும் பாடுவதற்கான காரணத்தையும் காண்கிறோம். அவரைப் பற்றிக்கொள்வது என்பது முழுமையான நம்பிக்கையைக் குறிக்கிறது, ஒவ்வொரு காலத்திலும் நம்மைத் தாங்கும் அவருடைய வல்லமையை நம்புவது. இதுவே தமிழ் கிறிஸ்தவ சமூகத்திற்கும் தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள இளைஞர்களுக்கும் நாங்கள் பகிரும் செய்தி.

முடிவுரை: சங்கீதம் 63-ஐ உங்கள் காலை ஜெபமாக்குங்கள்

சங்கீதம் 63 நமது ஜெப வாழ்க்கைக்கு, குறிப்பாக நமது காலை ஜெபங்களுக்கு ஒரு ஆழ்ந்த முன்மாதிரியை வழங்குகிறது. இது கடவுளுக்கான நமது ஆழ்ந்த தேவையையும், அவருடைய கடந்தகால விசுவாசத்தையும் மகிமையையும் நினைவுகூரவும், அவருடைய மேலான அன்பை பொக்கிஷப்படுத்தவும், வாழ்நாள் முழுவதும் துதிப்பதில் உறுதியளிக்கவும், அவருடைய பிரசன்னத்தில் நமது ஆழ்ந்த திருப்தியைக் கண்டுகொள்ளவும் நம்மை அழைக்கிறது. அவர் நமது நிலையான உதவியும் தாங்குபவரும் என்பதை இது நமக்கு உறுதிப்படுத்துகிறது.

ஒவ்வொரு காலையிலும் சங்கீதம் 63-ன் வார்த்தைகள் உங்கள் இதயத்தின் அழுகையாக மாறட்டும். தாவீதைப் போல, அவரை earnest ஆகத் தேடுங்கள். உங்கள் ஆத்துமா அவரை வாஞ்சித்துப் போகட்டும், நீங்கள் அவரைக் காண்பீர்கள். அவருடைய அன்பு வாழ்க்கையை விட மேலானது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள், அவருடைய செட்டைகளின் நிழலில், உங்கள் மகிழ்ச்சியையும் உங்கள் வலிமையையும் காண்பீர்கள்.

இன்னும் சந்தேகம் உள்ளதா? எங்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலம் மட்டும் எழுதுங்கள்: anselmajohn2020@gmail.com. முடிந்த அளவு பதிலளிப்போம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

சங்கீதம் 63-ன் முக்கிய செய்தி என்ன?

சங்கீதம் 63-ன் முக்கிய செய்தி கடவுளுக்கான ஆழ்ந்த ஆன்மீக ஏக்கம், அவருடைய நீடித்த அன்பு, மற்றும் கடினமான சூழ்நிலைகளிலும் அவருடைய பிரசன்னத்தில் காணப்படும் மகிழ்ச்சி ஆகும். இது சார்பு மற்றும் பக்தியின் ஒரு ஜெபம்.

சங்கீதம் 63 எப்போது எழுதப்பட்டது?

சங்கீதம் 63 ராஜா தாவீதால், அவர் யூதேயாவின் வனாந்தரத்தில் இருந்தபோது, ​​கடினமான மற்றும் துரத்தப்பட்ட காலத்தில் எழுதப்பட்டது.

இன்று என் வாழ்வில் சங்கீதம் 63-ஐ நான் எப்படிப் பயன்படுத்தலாம்?

ஒவ்வொரு காலையிலும் கடவுளை தீவிரமாகத் தேடுவதன் மூலமும், உங்களுடைய அவருக்குத் தேவையானதை ஒப்புக்கொள்வதன் மூலமும், அவருடைய கடந்தகால விசுவாசத்தை நினைவுகூர்வதன் மூலமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவருடைய அன்பை பொக்கிஷப்படுத்துவதன் மூலமும், உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அவரைத் துதிப்பதில் உறுதியளிப்பதன் மூலமும் சங்கீதம் 63-ஐப் பயன்படுத்தலாம்.